Bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen diyo ya Teoman abimiz hakkaten doğru yani. Mesela bazen insan zamanla oynamak istiyo keşke şuan hiç yaşanmasaydı, şunu değil de şunu yapmış olsaydım, şunu değil de şunu demiş olsaydım gibi.. Bugün ne yazık ki o keşkelerden birini yaşadım. Öyle saçma bi harekette bulundum ki haklı olduğum halde haksız duruma düştüm. En kötüsü de budur zaten. Mesela haklısındır aslında yani yaptığın şeyin muhakkak bi mantığı vardır ama bi bakımdan da yanlıştır döner dolaşır bulur o yanlışın seni. Oğlum haklıydım ama ben. Yooook. Öyle bi dünya yok sen bi hata yaptın bu hayatta bi yanlış tüm doğruları götürür ben bunu bilir bunu söylerim. Ben ki böyle edebiyat yapanlardan nefret ederim ama gel gör ki tutamıyorum kendimi şuan. Bazen canım çok sıkılıyo yaşadığım hayattan özellikle hayatımın şu döneminden çok sıkılıyorum. Çok muhteşem gitmese de geleceğe dönük olduğunu düşündüğüm bi ilişkim vardı. Herşeye rağmen elimden geleni yaptım ama olmadı işte ayrıldık bitti. Bazı anlar oldu şuan düşününce keşke öyle davranmasaydım diyorum. Bi de öyle anlar oldu ki şuan düşününce oğlum keşke bu kadar ezdirmeseymişim kendimi ben de bi insan evladıyım lan diyorum. Bazen diyorum keşke hiç adını koymasaydık bazı şeylerin. İlk zamanlarımızda ilişkimizin bi adı yokken beraber gülüp eğlenirdik iyi vakit geçirirdik en yakın arkadaşım en güvendiğim insandı. Çünkü bi kız bi kıza asla tam anlamıyla güvenemez hep bi rekabet olur, bi kıskançlık elbet bişey olur yani. Ama bi erkekle bi kız eğer ki gerçek dostluğu yakalamışsa onu sonsuza dek kimse bozamaz işte. Biz de öyleydik kendi kendimizi bok ettik. Adını koymasaydık şuan bi şekilde yine hayatımda olabilirdi ama yok işte bak o adı konan ilişki de bitti dostluk da bitti geriye hatırlamak istemediğim ama aklımdan hiç çıkmayan iğrenç anılar bi de hatırlamak istediğim ama hatırlayamadığım güzel anılar kaldı hepsi bu..
Bi de arkadaşlarım vardı çok yakın. Bi dönem çok sevdim (ayrı ayrı zamanlarda oldu bu olaylar) bi dönemse öyle saçmaladılar ki gözümdeki değerlerini yitirdiler. Bazen insan bu dönemler çakışınca çok lanet hissediyo kendini ve ne yazık ki şuan öyle bi dönemdeyim. Kendi kendimi avutma çabalarındayım böyle ama olmuyo ister istemez titriyo o kas ve düşüyo damlalar gözünden bi hiç uğruna. İlla yaşıycaksın o dönemi o acıyı illa tadıcaksın yoksa geçmiyo bitmiyo bi anda hiçbişey. İnsan değer verdiği hiçbişeyi bi kalemde silemiyo işte. Kimisi de siliyo aslında. O sildi mesela nasıl yaptı bilmiyorum ama başardı kurtuldu aşk illetinden şimdi yaşıyo hayatını ne merak ediyo ne özlüyo hayat ona güzel. Sen de burda blog köşelerinde kıçını yırt kendi kendine bi atarlar bi felsefeler döktür gece gir yatağa öküzler gibi ağla sonra sabah okulda hiçbişey olmamış gibi öküzler gibi gül.
Bu hayat böyle işte bazen salağa bi bağlıyosun kurtulana kadar o salaklığın hakkını veriyosun layığınca.
Hayatınızın bu dönemindeyseniz kolay gelsin dostlar, yakşamlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder